The complete plays, p.119

The Complete Plays, page 119

 

The Complete Plays
Select Voice:
Brian (uk)
Emma (uk)  
Amy (uk)
Eric (us)
Ivy (us)
Joey (us)
Salli (us)  
Justin (us)
Jennifer (us)  
Kimberly (us)  
Kendra (us)
Russell (au)
Nicole (au)



Larger Font   Reset Font Size   Smaller Font  

  ὅσονπερ ὑμῖν: ἄχθομαι δὲ καὶ φέρω

  175 τὰ τῆς πόλεως ἅπαντα βαρέως πράγματα.

  ὁρῶ γὰρ αὐτὴν προστάταισι χρωμένην

  ἀεὶ πονηροῖς: κἄν τις ἡμέραν μίαν

  χρηστὸς γένηται, δέκα πονηρὸς γίγνεται.

  ἐπέτρεψας ἑτέρῳ: πλείον᾽ ἔτι δράσει κακά.

  180 χαλεπὸν μὲν οὖν ἄνδρας δυσαρέστους νουθετεῖν,

  οἳ τοὺς φιλεῖν μὲν βουλομένους δεδοίκατε,

  τοὺς δ᾽ οὐκ ἐθέλοντας ἀντιβολεῖθ᾽ ἑκάστοτε.

  ἐκκλησίαισιν ἦν ὅτ᾽ οὐκ ἐχρώμεθα

  οὐδὲν τὸ παράπαν: ἀλλὰ τόν γ᾽ Ἀγύρριον

  185 πονηρὸν ἡγούμεσθα: νῦν δὲ χρωμένων

  ὁ μὲν λαβὼν ἀργύριον ὑπερεπῄνεσεν,

  ὁ δ᾽ οὐ λαβὼν εἶναι θανάτου φήσ᾽ ἀξίους

  τοὺς μισθοφορεῖν ζητοῦντας ἐν τἠκκλησίᾳ.

  Γυνὴ Α

  νὴ τὴν Ἀφροδίτην εὖ γε ταυταγὶ λέγεις.

  Πραξάγορα

  190 τάλαιν᾽ Ἀφροδίτην ὤμοσας; χαρίεντά γ᾽ ἂν

  ἔδρασας, εἰ τοῦτ᾽ εἶπας ἐν τἠκκλησίᾳ.

  Γυνὴ Α

  ἀλλ᾽ οὐκ ἂν εἶπον.

  Πραξάγορα

  μηδ᾽ ἐθίζου νῦν λέγειν.

  τὸ συμμαχικὸν αὖ τοῦθ᾽, ὅτ᾽ ἐσκοπούμεθα,

  εἰ μὴ γένοιτ᾽, ἀπολεῖν ἔφασκον τὴν πόλιν:

  195 ὅτε δὴ δ᾽ ἐγένετ᾽, ἤχθοντο, τῶν δὲ ῥητόρων

  ὁ τοῦτ᾽ ἀναπείσας εὐθὺς ἀποδρὰς ᾤχετο.

  ναῦς δεῖ καθέλκειν: τῷ πένητι μὲν δοκεῖ,

  τοῖς πλουσίοις δὲ καὶ γεωργοῖς οὐ δοκεῖ.

  Κορινθίοις ἄχθεσθε, κἀκεῖνοί γέ σοι:

  200 νῦν εἰσὶ χρηστοί, καὶ σύ νυν χρηστὸς γενοῦ.

  Ἀργεῖος ἀμαθής, ἀλλ᾽ Ἱερώνυμος σοφός:

  σωτηρία παρέκυψεν, ἀλλ᾽ ὡρᾴζεται

  Θρασύβουλος αὐτὸς οὐχὶ παρακαλούμενος.

  Γυνὴ Α

  ὡς ξυνετὸς ἁνήρ.

  Πραξάγορα

  νῦν καλῶς ἐπῄνεσας.

  205 ὑμεῖς γάρ ἐστ᾽ ὦ δῆμε τούτων αἴτιοι.

  τὰ δημόσια γὰρ μισθοφοροῦντες χρήματα

  ἰδίᾳ σκοπεῖσθ᾽ ἕκαστος ὅ τι τις κερδανεῖ,

  τὸ δὲ κοινὸν ὥσπερ Αἴσιμος κυλίνδεται.

  ἢν οὖν ἐμοὶ πίθησθε, σωθήσεσθ᾽ ἔτι.

  210 ταῖς γὰρ γυναιξὶ φημὶ χρῆναι τὴν πόλιν

  ἡμᾶς παραδοῦναι. καὶ γὰρ ἐν ταῖς οἰκίαις

  ταύταις ἐπιτρόποις καὶ ταμίαισι χρώμεθα.

  Γυνὴ Α

  εὖ γ᾽ εὖ γε νὴ Δί᾽ εὖ γε.

  Γυνὴ Β

  λέγε λέγ᾽ ὦγαθέ.

  Πραξάγορα

  ὡς δ᾽ εἰσὶν ἡμῶν τοὺς τρόπους βελτίονες

  215 ἐγὼ διδάξω. πρῶτα μὲν γὰρ τἄρια

  βάπτουσι θερμῷ κατὰ τὸν ἀρχαῖον νόμον

  ἁπαξάπασαι, κοὐχὶ μεταπειρωμένας

  ἴδοις ἂν αὐτάς. ἡ δ᾽ Ἀθηναίων πόλις,

  εἰ τοῦτο χρηστῶς εἶχεν, οὐκ ἂν ἐσῴζετο,

  220 εἰ μή τι καινὸν ἄλλο περιηργάζετο.

  καθήμεναι φρύγουσιν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ:

  ἐπὶ τῆς κεφαλῆς φέρουσιν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ:

  τὰ Θεσμοφόρι᾽ ἄγουσιν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ:

  πέττουσι τοὺς πλακοῦντας ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ:

  τοὺς ἄνδρας ἐπιτρίβουσιν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ:

  225 μοιχοὺς ἔχουσιν ἔνδον ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ:

  αὑταῖς παροψωνοῦσιν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ:

  οἶνον φιλοῦσ᾽ εὔζωρον ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ:

  βινούμεναι χαίρουσιν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ.

  ταύταισιν οὖν ὦνδρες παραδόντες τὴν πόλιν

  230 μὴ περιλαλῶμεν, μηδὲ πυνθανώμεθα

  τί ποτ᾽ ἄρα δρᾶν μέλλουσιν, ἀλλ᾽ ἁπλῷ τρόπῳ

  ἐῶμεν ἄρχειν, σκεψάμενοι ταυτὶ μόνα,

  ὡς τοὺς στρατιώτας πρῶτον οὖσαι μητέρες

  σῴζειν ἐπιθυμήσουσιν: εἶτα σιτία

  235 τίς τῆς τεκούσης μᾶλλον ἐπιπέμψειεν ἄν;

  χρήματα πορίζειν εὐπορώτατον γυνή,

  ἄρχουσά τ᾽ οὐκ ἂν ἐξαπατηθείη ποτέ:

  αὐταὶ γάρ εἰσιν ἐξαπατᾶν εἰθισμέναι.

  τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ἐάσω: ταῦτ᾽ ἐὰν πίθησθέ μοι,

  240 εὐδαιμονοῦντες τὸν βίον διάξετε.

  Γυνὴ Α

  εὖ γ᾽ ὦ γλυκυτάτη Πραξαγόρα καὶ δεξιῶς.

  πόθεν ὦ τάλαινα ταῦτ᾽ ἔμαθες οὕτω καλῶς;

  Πραξάγορα

  ἐν ταῖς φυγαῖς μετὰ τἀνδρὸς ᾤκησ᾽ ἐν πυκνί:

  ἔπειτ᾽ ἀκούουσ᾽ ἐξέμαθον τῶν ῥητόρων.

  Γυνὴ Α

  245 οὐκ ἐτὸς ἄρ᾽ ὦ μέλ᾽ ἦσθα δεινὴ καὶ σοφή:

  καί σε στρατηγεῖν αἱ γυναῖκες αὐτόθεν

  αἱρούμεθ᾽, ἢν ταῦθ᾽ ἁπινοεῖς κατεργάσῃ.

  ἀτὰρ ἢν Κέφαλός σοι λοιδορῆται προσφθαρείς,

  πῶς ἀντερεῖς πρὸς αὐτὸν ἐν τἠκκλησίᾳ;

  Πραξάγορα

  250 φήσω παραφρονεῖν αὐτόν.

  Γυνὴ Α

  ἀλλὰ τοῦτό γε

  ἴσασι πάντες.

  Πραξάγορα

  ἀλλὰ καὶ μελαγχολᾶν.

  Γυνὴ Α

  καὶ τοῦτ᾽ ἴσασιν.

  Πραξάγορα

  ἀλλὰ καὶ τὰ τρύβλια

  κακῶς κεραμεύειν, τὴν δὲ πόλιν εὖ καὶ καλῶς.

  Γυνὴ Α

  τί δ᾽ ἢν Νεοκλείδης ὁ γλάμων σε λοιδορῇ;

  Πραξάγορα

  255 τούτῳ μὲν εἶπον ἐς κυνὸς πυγὴν ὁρᾶν.

  Γυνὴ Α

  τί δ᾽ ἢν ὑποκρούωσίν σε;

  Πραξάγορα

  προσκινήσομαι

  ἅτ᾽ οὐκ ἄπειρος οὖσα πολλῶν κρουμάτων.

  Γυνὴ Α

  ἐκεῖνο μόνον ἄσκεπτον, ἤν σ᾽ οἱ τοξόται

  ἕλκωσιν, ὅ τι δράσεις ποτ᾽.

  Πραξάγορα

  ἐξαγκωνιῶ

  260 ὡδί: μέση γὰρ οὐδέποτε ληφθήσομαι.

  Γυνὴ Β

  ἡμεῖς δέ γ᾽, ἢν αἴρωσ᾽, ἐᾶν κελεύσομεν.

  Γυνὴ Α

  ταυτὶ μὲν ἡμῖν ἐντεθύμηται καλῶς

  ἐκεῖνο δ᾽ οὐ πεφροντίκαμεν, ὅτῳ τρόπῳ

  τὰς χεῖρας αἴρειν μνημονεύσομεν τότε.

  265 εἰθισμέναι γάρ ἐσμεν αἴρειν τὼ σκέλει.

  Πραξάγορα

  χαλεπὸν τὸ πρᾶγμ᾽: ὅμως δὲ χειροτονητέον

  ἐξωμισάσαις τὸν ἕτερον βραχίονα.

  ἄγε νυν ἀναστέλλεσθ᾽ ἄνω τὰ χιτώνια:

  ὑποδεῖσθε δ᾽ ὡς τάχιστα τὰς Λακωνικάς,

  270 ὥσπερ τὸν ἄνδρ᾽ ἐθεᾶσθ᾽, ὅτ᾽ εἰς ἐκκλησίαν

  μέλλοι βαδίζειν ἢ θύραζ᾽ ἑκάστοτε.

  ἔπειτ᾽ ἐπειδὰν ταῦτα πάντ᾽ ἔχῃ καλῶς,

  περιδεῖσθε τοὺς πώγωνας. ἡνίκ᾽ ἂν δέ γε

  τούτους ἀκριβώσητε περιηρμοσμέναι,

  275 καὶ θαἰμάτια τἀνδρεῖά γ᾽ ἅπερ ἐκλέψατε

  ἐπαναβάλεσθε, κᾆτα ταῖς βακτηρίαις

  ἐπερειδόμεναι βαδίζετ᾽ ᾁδουσαι μέλος

  πρεσβυτικόν τι, τὸν τρόπον μιμούμεναι

  τὸν τῶν ἀγροίκων.

  Γυνὴ Β

  εὖ λέγεις: ἡμεῖς δέ γε

  280 προΐωμεν αὐτῶν. καὶ γὰρ ἑτέρας οἴομαι

  ἐκ τῶν ἀγρῶν ἐς τὴν πύκν᾽ ἥξειν ἄντικρυς

  γυναῖκας.

  Πραξάγορα

  ἀλλὰ σπεύσαθ᾽ ὡς εἴωθ᾽ ἐκεῖ

  τοῖς μὴ παροῦσιν ὀρθρίοις ἐς τὴν πύκνα

  ὑπαποτρέχειν ἔχουσι μηδὲ πάτταλον.

  Χορὸς

  285 ὥρα προβαίνειν ὦνδρες ἡμῖν ἐστι: τοῦτο γὰρ χρὴ

  μεμνημένας ἀεὶ λέγειν, ὡς μήποτ᾽ ἐξολίσθῃ

  ἡμᾶς. ὁ κίνδυνος γὰρ οὐχὶ μικρός, ἢν ἁλῶμεν

  ἐνδυόμεναι κατὰ σκότον τόλμημα τηλικοῦτον.

  Χορός

  χωρῶμεν εἰς ἐκκλησίαν ὦνδρες: ἠπείλησε γὰρ

  290 ὁ θεσμοθέτης, ὃς ἂν

  μὴ πρῲ πάνυ τοῦ κνέφους

  ἥκῃ κεκονιμένος,

  στέργων σκοροδάλμῃ

  βλέπων ὑπότριμμα, μὴ

  δώσειν τὸ τριώβολον.

  ἀλλ᾽ ὦ Χαριτιμίδη

  καὶ Σμίκυθε καὶ Δράκης

  ἕπου κατεπείγων,

  σαυτῷ προσέχων ὅπως

  295 μηδὲν παραχορδιεῖς

  ὧν δεῖ σ᾽ ἀποδεῖξαι:

  ὅπως δὲ τὸ σύμβολον

  λαβόντες ἔπειτα πλησίοι

  καθεδούμεθ᾽, ὡς

  ἂν χειροτονῶμεν

  ἅπανθ᾽ ὁπόσ᾽ ἂν δέῃ

  τὰς ἡμετέρας φίλας.

  καίτοι τί λέγω; φίλους

  γὰρ χρῆν μ᾽ ὀνομάζειν. Χορός

  300 ὅρα δ᾽ ὅπως ὠθήσομεν τούσδε τοὺς ἐξ ἄστεως

  ἥκοντας, ὅσοι πρὸ τοῦ

  μέν, ἡνίκ᾽ ἔδει λαβεῖν

  ἐλθόντ᾽ ὀβολὸν μόνον,

  καθῆντο λαλοῦντες

  ἐν τοῖς στεφανώμασιν,

  νυνὶ δ᾽ ἐνοχλοῦσ᾽ ἄγαν.

  ἀλλ᾽ οὐχί, Μυρωνίδης

  ὅτ᾽ ἦρχεν ὁ γεννάδας,

  οὐδεὶς ἂν ἐτόλμα

  305 τὰ τῆς πόλεως διοικεῖν

  ἀργύριον φέρων:

  ἀλλ᾽ ἧκεν ἕκαστος

  ἐν ἀσκιδίῳ φέρων

  πιεῖν ἅμα τ᾽ ἄρτον αὑτῷ

  καὶ δύο κρομμύω

  καὶ τρεῖς ἂν ἐλάας.

  νυνὶ δὲ τριώβολον

  ζητοῦσι λαβεῖν, ὅταν

  πράττωσί τι κοινὸν ὥσ-

  310 περ πηλοφοροῦντες. Βλέπυρος

  τί τὸ πρᾶγμα; ποῖ ποθ᾽ ἡ γυνὴ φρούδη ‘στί μοι;

  ἐπεὶ πρὸς ἕω νῦν γ᾽ ἔστιν, ἡ δ᾽ οὐ φαίνεται.

  ἐγὼ δὲ κατάκειμαι πάλαι χεζητιῶν,

  τὰς ἐμβάδας ζητῶν λαβεῖν ἐν τῷ σκότῳ

  315 καὶ θοἰμάτιον: ὅτε δὴ δ᾽ ἐκεῖνο ψηλαφῶν

  οὐκ ἐδυνάμην εὑρεῖν, ὁ δ᾽ ἤδη τὴν θύραν

  ἐπεῖχε κρούων ὁ κοπρεαῖος, λαμβάνω

  τουτὶ τὸ τῆς γυναικὸς ἡμιδιπλοίδιον,

  καὶ τὰς ἐκείνης Περσικὰς ὑφέλκομαι.

  320 ἀλλ᾽ ἐν καθαρῷ ποῦ, ποῦ τις ἂν χέσας τύχοι;

  ἢ πανταχοῦ τοι νυκτός ἐστιν ἐν καλῷ;

  οὐ γάρ με νῦν χέζοντά γ᾽ οὐδεὶς ὄψεται.

  οἴμοι κακοδαίμων, ὅτι γέρων ὢν ἠγόμην

  γυναῖχ᾽: ὅσας εἴμ᾽ ἄξιος πληγὰς λαβεῖν.

  325 οὐ γάρ ποθ᾽ ὑγιὲς οὐδὲν ἐξελήλυθεν

  δράσουσ᾽. ὅμως δ᾽ οὖν ἐστιν ἀποπατητέον.

  Ἀνήρ

  τίς ἔστιν; οὐ δήπου Βλέπυρος ὁ γειτνιῶν;

  Βλέπυρος

  νὴ τὸν Δί᾽ αὐτὸς δῆτ᾽ ἐκεῖνος.

  Ἀνήρ

  εἰπέ μοι,

  τί τοῦτό σοι τὸ πυρρόν ἐστιν; οὔτι που

  330 Κινησίας σου κατατετίληκέν ποθεν;

  Βλέπυρος

  οὔκ, ἀλλὰ τῆς γυναικὸς ἐξελήλυθα

  τὸ κροκωτίδιον ἀμπισχόμενος οὑνδύεται.

  Ἀνήρ

  τὸ δ᾽ ἱμάτιόν σου ποῦ ‘στιν;

  Βλέπυρος

  οὐκ ἔχω φράσαι.

  ζητῶν γὰρ αὔτ᾽ οὐχ ηὗρον ἐν τοῖς στρώμασιν.

  Ἀνήρ

  335 εἶτ᾽ οὐδὲ τὴν γυναῖκ᾽ ἐκέλευσάς σοι φράσαι;

  Βλέπυρος

  μὰ τὸν Δί᾽ οὐ γὰρ ἔνδον οὖσα τυγχάνει,

  ἀλλ᾽ ἐκτετρύπηκεν λαθοῦσά μ᾽ ἔνδοθεν:

  ὃ καὶ δέδοικα μή τι δρᾷ νεώτερον.

  Ἀνήρ

  νὴ τὸν Ποσειδῶ ταὐτὰ τοίνυν ἄντικρυς

  340 ἐμοὶ πέπονθας. καὶ γὰρ ᾗ ξύνειμ᾽ ἐγὼ

  φρούδη ‘στ᾽ ἔχουσα θοἰμάτιον οὑγὼ ‘φόρουν.

  κοὐ τοῦτο λυπεῖ μ᾽, ἀλλὰ καὶ τὰς ἐμβάδας.

  οὔκουν λαβεῖν γ᾽ αὐτὰς ἐδυνάμην οὐδαμοῦ.

  Βλέπυρος

  μὰ τὸν Διόνυσον οὐδ᾽ ἐγὼ γὰρ τὰς ἐμὰς

  345 Λακωνικάς, ἀλλ᾽ ὡς ἔτυχον χεζητιῶν,

  ἐς τὼ κοθόρνω τὼ πόδ᾽ ἐνθεὶς ἵεμαι,

  ἵνα μὴ ‘γχέσαιμ᾽ ἐς τὴν σισύραν: φανὴ γὰρ ἦν.

  Ἀνήρ

  τί δῆτ᾽ ἂν εἴη; μῶν ἐπ᾽ ἄριστον γυνὴ

  κέκληκεν αὐτὴν τῶν φίλων;

  Βλέπυρος

  γνώμην γ᾽ ἐμήν.

  Ἀνήρ

  350 οὔκουν πονηρά γ᾽ ἐστὶν ὅ τι κἄμ᾽ εἰδέναι.

  ἀλλὰ σὺ μὲν ἱμονιάν τιν᾽ ἀποπατεῖς, ἐμοὶ δ᾽

  ὥρα βαδίζειν ἐστὶν εἰς ἐκκλησίαν,

  ἤνπερ λάβω θοἰμάτιον, ὅπερ ἦν μοι μόνον.

  Βλέπυρος

  κἄγωγ᾽, ἐπειδὰν ἀποπατήσω: νῦν δέ μου

  355 ἀχράς τις ἐγκλῄσασ᾽ ἔχει τὰ σιτία.

  Ἀνήρ

  μῶν ἣν Θρασύβουλος εἶπε τοῖς Λακωνικοῖς;

  Βλέπυρος

  νὴ τὸν Διόνυσον ἐνέχεται γοῦν μοι σφόδρα.

  ἀτὰρ τί δράσω; καὶ γὰρ οὐδὲ τοῦτό με

  μόνον τὸ λυποῦν ἐστιν, ἀλλ᾽ ὅταν φάγω,

  360 ὅποι βαδιεῖταί μοι τὸ λοιπὸν ἡ κόπρος.

  νῦν μὲν γὰρ οὗτος βεβαλάνωκε τὴν θύραν,

  ὅστις ποτ᾽ ἔσθ᾽ ἅνθρωπος ἁχραδούσιος.

  τίς ἂν οὖν ἰατρόν μοι μετέλθοι καὶ τίνα;

  τίς τῶν κατὰ πρωκτὸν δεινός ἐστι τὴν τέχνην;

  365 ἀλλ᾽ οἶδ᾽, Ἀμύνων. ἀλλ᾽ ἴσως ἀρνήσεται.

  Ἀντισθένη τις καλεσάτω πάσῃ τέχνῃ.

  οὗτος γὰρ ἁνὴρ ἕνεκά γε στεναγμάτων

 

Add Fast Bookmark
Load Fast Bookmark
Turn Navi On
Turn Navi On
Turn Navi On
Scroll Up
Turn Navi On
Scroll
Turn Navi On
183